Als een huurder een bezichtiging weigert, mag dat in principe. Een huurder heeft het recht om ongewenst bezoek te weigeren, ook als jij als verhuurder voor de deur staat. Dat recht vloeit voort uit het recht op privacy en het huurgenot waar een huurder wettelijk recht op heeft. Maar dat betekent niet dat je als verhuurder met lege handen staat.
Waarom een huurder een bezichtiging mag weigeren
Een huurwoning is het thuis van de huurder. Zolang het huurcontract loopt, heeft de huurder het recht om ongestoord in de woning te wonen. De verhuurder mag de woning niet zomaar betreden, ook niet voor een inspectie, bezichtiging met potentiële nieuwe huurders of herstelwerkzaamheden. De huurder hoeft daar in beginsel geen toestemming voor te geven, zeker niet als er geen afspraken over zijn gemaakt.
De wet geeft de huurder dit beschermde woongenot bewust. Een huurder mag dus ook een bezichtiging weigeren die jij nodig vindt voor de verkoop van de woning of voor het vinden van een nieuwe huurder. Dat kan frustrerend zijn, maar het is een wettelijk recht.
Wanneer mag je als verhuurder wél toegang eisen?
Er zijn situaties waarin de huurder bezichtiging niet zonder meer kan weigeren. Ten eerste als dat in het huurcontract is vastgelegd. Staat er een clausule in dat de huurder bezichtigingen moet toestaan bij verkoop of bij het einde van de huur, dan heeft de huurder daar in principe mee ingestemd. Zo’n clausule is juridisch geldig, mits redelijk.
Ten tweede bij dringende reparaties of noodsituaties. Denk aan een lekkage, gaslucht of brandgevaar. In dat geval gaat de veiligheid voor het privacyrecht van de huurder en kan toegang afdwingbaar zijn, eventueel via de rechter.
Ten derde bij het aflopen van de huurovereenkomst. In de periode voor het einde van de huur heeft de verhuurder vaak een redelijk belang bij bezichtigingen voor nieuwe huurders of kopers. Sommige huurcontracten schrijven voor dat de huurder dan een bepaald aantal uren per week beschikbaar moet zijn voor bezichtigingen.
Wat doe je als de huurder bezichtiging blijft weigeren?
Praten helpt het meest. Leg uit waarom de bezichtiging nodig is en probeer samen een moment te vinden dat voor beiden werkt. Geef altijd minimaal 24 tot 48 uur van tevoren aan dat je wilt langskomen; onaangekondigd verschijnen mag de huurder altijd weigeren.
Kom je er niet uit, dan zijn dit je stappen:
- Stuur een schriftelijke aankondiging van de bezichtiging, met een redelijke termijn.
- Leg uit welk belang je hebt bij de bezichtiging (verkoop, nieuwe huurder, inspectie).
- Wijs de huurder op eventuele verplichtingen uit het huurcontract.
- Dien bij aanhoudende weigering een verzoek in bij de kantonrechter om toegang af te dwingen.
De rechter kan de huurder verplichten mee te werken en kan bij niet-naleving een dwangsom opleggen. Dat is een bedrag dat de huurder per dag moet betalen zolang hij weigert.
Wat is een redelijke aankondigingstermijn?
Er bestaat geen wettelijk vastgelegde minimumtermijn voor bezichtigingen, maar in de praktijk wordt 24 tot 48 uur als redelijk beschouwd. Bij een verkoopbezichtiging of eindinspectie is een langere aankondiging, zoals een week van tevoren, gebruikelijker en netjes. Hoe meer rekening je houdt met de huurder, hoe groter de kans op medewerking.
Mag je de huurder korting geven om medewerking te krijgen?
Ja, dat mag. Sommige verhuurders bieden een tijdelijke huurkorting of een vergoeding aan als de huurder meewerkt aan meerdere bezichtigingen. Dat is niet verplicht, maar het kan de onderlinge verhouding verbeteren en praktische problemen voorkomen. Leg zo’n afspraak altijd schriftelijk vast.
Als een huurder een bezichtiging weigert, is het slim om rustig maar duidelijk te communiceren, altijd schriftelijk te bevestigen wat je hebt gevraagd en wat de huurder heeft geantwoord, en pas naar de rechter te stappen als alle andere opties zijn uitgeput. Dwang werkt zelden goed en een gespannen relatie met de huurder maakt het er niet eenvoudiger op.
